Informacje
W II 1717 r. zwołano tzw. sejm niemy, pod dyktando Rosjan. Potwierdzono na nim unię personalną między Saksonią a Rzeczpospolitą, ograniczono liczbę wojsk polskich do 24 tys., nakazano opuszczenie wojskom saskim Polski i Litwy. Wobec takiego rozwoju sprawy August II Mocny nie pozostał obojętny. W 1718 r. na sejmie w Grodnie zażądał opuszczenia sali przez wojska rosyjskie oraz zwrotu Inflant. Sojusz antyrosyjski, zawarty w 1719 r. wraz z Austrią i Anglią przyczynił się do opuszczenia Rzeczpospolitej przez Rosjan. Ten dyplomatyczny sukces nie był jednak długotrwały. Już w roku następnym Rosja zawarła w Poczdamie traktat z Prusami, którego głównym celem było powstrzymanie reform w Polsce, poprzez utrzymanie liberum veto i wolnej elekcji. W 1721 r. wielka wojna północna dobiegła końca. W Nystad został zawarty traktat pokojowy z udziałem Szwecji i Rosji. Na mocy jego postanowień Inflanty, o które zabiegał August II Mocny, przeszły w posiadanie Rosji, natomiast część Pomorza padła łupem Prus. Rzeczpospolita, mimo że była częścią zwycięskiego obozu została de facto największym, obok Szwecji, przegranym tej wojny. Ostateczna utrata Inflant i doszczętna ruina kraju to wystarczający komentarz do tej sytuacji.