Informacje
Poparcie interwencji w państwie polsko-litewskim przez Austrię, stało się pretekstem do wypowiedzenia wojny Austrii przez Francję w październiku 1733 r. Rzeczywiste działania wojenne skupiały się na obszarze Rzeszy i Włoch, stąd też znikomy udział Francji w działaniach na terenie Rzeczpospolitej. Za Leszczyńskim opowiedziała się część szlachty, która zawiązała konfederację w Dzikowie w 1734 roku na czele z marszałkiem Adamem Tarło. Dzikowianie za cel postawili sobie walkę o niezależność Rzeczpospolitej, odwołując się do opozycji rosyjskiej i saskiej, aby pomogli jej wbrew stanowisku swych władców. Ta koncepcja, mimo dobrego zamysłu, nie powiodła się. Wojnę zakończył w 1735 r. pokój wiedeński, na mocy którego Leszczyński zrzekał się korony polskiej i musiał udać się do księstwa Lotaryngii, w którym zamieszkał już na stałe. Na terenie Rzeczpospolitej stosunki między zwaśnionymi stronami konfederacji dzikowskiej z jednej i warszawskiej z drugiej strony uregulował jedyny, niezerwany sejm za panowania Augusta III, mianowicie sejm pacyfikacyjny z 1736 r. Zatwierdzono na nim oddanie Kurlandii Bironowi, zakończono konflikt o urzędy, a wojska obce opuściły kraj. Tym sposobem August III w niecodziennych okolicznościach osiągnął to, czego nie udało się osiągnąć Augustowi II, a mianowicie, ostatni władca saski uwolnił Rzeczpospolitą od znacznego uzależnienia ze strony państw sąsiednich.